"Ze was een mooie meid"
Van Friso Wiegersma  


Ze was een mooie meid
Van even twintig jaren
En liep al lange tijd
met veters, band en garen
Haar haar was ravenzwart
Als kool zo zwart haar ogen
Ze had een gouen hart
Dat was heel haar vermogen

En als ze daar zo liep
Zo proper in d'r kleren
En band en garen riep
Dan keken alle heren
Maar zij keek naar geen heer
Al had ze vaak geen stuiver
Haar grootste schat, haar eer
Bleef stralend wit en zuiver

Maar op een kwaaie keer
Verkocht ze twee paar veters
Aan ene Teun de Beer
Die zei: Ik weet wat beters
Want in café de Stier
Daar zoeken ze een dame
Voor het tappen van het bier
En het lappen van de ramen

Dat baantje leek haar wel
Dat kon haar wel bekoren
Haar hartje had ze snel
Aan Teun de Beer verloren
En in café de Stier
Want zo moest het gebeuren
Schonk zij al spoedig bier
De wijn en de likeuren

Als 't vol was riep weldra
Geheel de clientele:
Teun, speel harmonica!
Dan ging Teun aan het spelen
De Liebestraum van Liszt
De gloeiwormen-idylle
Brachten haar voor ze 't wist
Van top tot teen aan 't trillen

Maar na een week of zes
Begon het tij te keren
Want de jeneverfles
Bracht haar in de misere
Dat Teun een zatlap was
Daar zou het niet bij blijven
Een smeerlap bleek hij ras
Hoor wat hij zou misdrijven

Eens liep z'op straat met hem
Toen zonder complimenten
Zei hij met barse stem:
Vooruit, geef op je centen
Ze smeekte nog: O Teun
Je kan geen drank meer leien
Toen gaf hij haar een dreun
Ze sloeg tegen de keien

Hij rukte haar beurs los
Uit haar verwrongen handen
Hij greep haar moeders broche
Om die te gaan verpanden
Ze was nog niet hersteld
Nog kon ze nauwelijks lopen
Of hij had van haar geld
Zich laveloos gezopen

Daarna nam hij steeds weer
Haar zuurverdiende centen
Het lukte elke keer
Met slaag en dreigementen
Desondanks bleef haar hart
Nog steeds van liefde dromen
Maar een veel groter smart
Zou haar nog overkomen

Eens was het 's avonds laat
Ze sloot net de gordijnen
Toen kwam er van de straat
Een dame binnen deinen
Haar jurk was van fluweel
Ze had een hoed met veren
En ringen evenveel
Als strikken op d'r kleren

Ze dronk zes glaassies leeg
Toen zij na drie kwartieren
Teun in de gaten kreeg
Die kon haar wel plezieren
Ze zei: Zo lekker dier
Kom jij eens hier bij tante
En hij zei: Met plezier
En dacht niet aan de klanten

Dat werd haar toch te grauw
Dat kon ze niet verkroppen
Ze riep: Wil jij wel gauw
Met dat geflikflooi stoppen
Maar Teun zei: Hou je bek
Waarop de dame lachte
Toen werd ze stapelgek
Had nog maar één gedachte

't Was of het hart haar brak
Bij deze grove ondank
Ze greep een fles cognac
En sprong over de toonbank
Ze riep nog: Ken je wel
Stoken in mijn verloving
En gaf de vrouw zo'n lel
Dat die ter plekke doodging

Ze is voor het gerecht gevoerd
Zo mooi en zo geduldig
Dat heel de zaal ontroerd
Uitriep: Ze is onschuldig
Toen riep de rechter: Stil!
Ik laat me niet meer storen
Of ik sluit de zaak, ik wil
Thans de getuigen horen

Het eerste kwam haar baas
Die zei heel impulsief: De
Beklaagde werd helaas
Slachtoffer van haar liefde
Al was haar werk ook zwaar
't Was steeds piekfijn in orde
De zenuwen zijn haar
Totaal de baas geworden

Een klant van het café
Die zei toen onder ede:
Ze wist niet wat ze dee
Ze had te veel geleden
Zozeer bleek zij bemind
Dat na wat ogenblikken
De rechter als een kind
Hardop begon te snikken

Ook Teun vroeg men nog dat
Hij ook een woord zou spreken
Maar die was apezat
Dus dat was snel bekeken
En toen vroeg haar het hof
Of zij wat wou verklaren
Ze wankelde alsof
't Haar laatste uren waren

Ze zei: Weledele heer
Meer kon ik niet verdragen
Bewaarde steeds m'n eer
Al werd ik lens geslagen
Toen toonde zij doodsbleek
Het hofhaar blauwe plekken
De rechter riep: Ik spreek
U vrij, u kunt vertrekken

Hoera, riep iedereen
Men zong: Lang zal ze leven
Toen zakte Teun ineen
Z'n hart had het begeven
Maar niemand liet door hem
De feestvreugde verstoren
Toen klonk er plots een stem
Een heer drong zich naar voren

Een miljonair was hij
Door haar schoonheid betoverd
Die haar vroeg: Trouw met mij
Gij hebt mijn hart veroverd
Ze zei toen daad'lijk JA
Haar liefde was volkomen
En naar Amerika
Heeft hij haar meegenomen

Ze schreef laatst: Ik geniet
Een beste reputatie
Want Jacky Kennedy
Drinkt vaak bij mij een glaassie
Dus meisjes, kies een heer
Die meer heeft dan een stuiver
En hou altijd je eer
Heel stralend wit en zuiver
 

Terug naar Wim Sonneveld en Friso Wiegersma